Staluse Pera

Het voortbestaan van de rond 1927 opgerichte ‘Balletschool Staluse Pera’ was voor de in Scheveningen geboren danseres en dansdocente Staluse Pera (24/8/1909 – 14/4/2000). haar laatste vurigste wens. Deze wens uitte zij met stelligheid vanuit haar ziekenhuisbed aan haar zoon Ivan, zijn toenmalige vrouw Annelies en enkele oudleerlingen o.a. Anneke Schepens en Floor van Dongen. Aan deze grote wens is sedert het jaar van haar overlijden in 2000, gehoor gegeven.

De school was al officieël vanaf 1995 als Stichting verder gegaan en na haar overlijden vanaf 2000 in praktische zin onder de naam ‘Stichting Dansschool Staluse Pera’. De in Rotterdam bekend geworden danseres viel op door haar sterke persoonlijkheid, uitstraling en haar unieke manier van balletles geven en door veel zelf te doen zoals danskostuums zelf ontwerpen en maken. Ze stimuleerde haar leerlingen door hen in staat te stellen eigen kracht, gevoel en persoonlijkheid naar buiten te brengen.

Ze was streng en kritisch, maar tegelijk heel positief, enthousiast en opbouwend als dansdocent. Als danseres hanteerde ze voor zichzelf een ijzeren discipline, maar eiste dat ook van haar leerlingen. Door de dans en haar lange en soms ook moeilijke levenservaringen had ze op geestelijk en fysiek vlak veel kracht opgebouwd. Mede dankzij haar sterke expressie in haar op ‘Austrucktanz’ geinspireerde optredens, had ze aan haar Russische publiek haar artiestennaam ‘Staluse Pera’ te danken. Dit betekent ‘Stalen Veer’: in lichaam en geest veel veerkracht en zo sterk en hard als staal, maar ook zo lenig, gevoelig, zacht en licht als een veertje.

Ze was heel trots dat haar leerlingen zich vooral dankzij haar lessen ook konden ontwikkelen tot zelfverzekerde en mentaal sterkere mensen. Dit werd zichtbaar in hun geestelijke en fysieke houding en merkbaar in verbetering van hun gezondheid. Haar doel was om hen positiever en trotser te laten worden op zichzélf, met name in het dagelijks leven. Deze filosofie zal door Stichting Dansschool Staluse Pera in nagedachtenis aan diens oprichtster Staluse Pera, door de bestuursleden, belanghebbenden en dansdocenten altijd uitgedragen blijven worden. (foto: Rogier Maaskant, 1993)